Η Φάλαινα και το Σκοτάδι της Αγάπης
Η Φάλαινα και το Σκοτάδι της Αγάπης Όταν το ανθρώπινο βάρος γίνεται μήτρα λύτρωσης και το θέατρο επιστρέφει στην ουσία του. Η παράσταση του έργου Η Φάλαινα αποκαλύπτει με έναν λιτό και βαθιά ανθρώπινο τρόπο τις πληγές που αφήνει η αγάπη όταν μετατρέπεται σε αδιέξοδο. Ο θυμός, ο πόνος και η καταστροφή συνυπάρχουν με μια τρυφερότητα που δεν σβήνει, όσο κι αν έχει συνθλιβεί από λάθη, σιωπές και αποξένωση. Ο Samuel D. Hunter στέκεται με κατανόηση απέναντι στις «χαμένες» υπάρξεις του, και αυτή η στάση διαπέρασε το σκηνικό γεγονός. Υπήρξαν κάποιες εξαιρετικές ερμηνείες, με αποκορύφωμα τη συνάντηση του Τσάρλι με τη γυναίκα του – μια σκηνή καθηλωτική, βαθιά αληθινή, που έδωσε υπόσταση σε όλο το έργο. Εκεί φάνηκε η ουσία: δύο σώματα, δύο φωνές, δύο πληγές που ακουμπούν η μία πάνω στην άλλη και, έστω και για λίγο, μετατρέπουν το βάρος σε αλήθεια. Το σκηνικό, ικανοποιητικό στην απλότητά του, γινόταν ανάγλυφο χάρη στους επιδέξιους φωτισμούς της Μελίνας Μάσχα. Ωστόσο, οι προβο...