Mycelium Art-Web

Υπάρχουν κάποιες φωνές που δεν ανήκουν σε αυτόν τον κόσμο, κι όμως τον αποτυπώνουν με μεγαλύτερη ακρίβεια από χίλιους χάρτες. Η Μαρία Ελισάβετ Κοτίνη είναι μία απ’ αυτές. Ένα μαγικό πλάσμα, πολυτάλαντη και δημιουργική, που κουβαλά πάνω της μια τρέλα λυτρωτική — αυτή που απελευθερώνει από τα δεσμά παντός τύπου παρωπίδας. Δεν φοβάται να πει την αλήθεια με χιούμορ. Δεν διστάζει να αγγίξει την πληγή με χάδι. Το Διπολυκάκι της δεν είναι απλώς ένας ήρωας. Είναι ένας μικρός θεούλης – αυθεντικός, όσο και η δημιουργός του. Σου κρατά το χέρι και σε οδηγεί μέσα από σκουπιδότοπους της ψυχής, με αθωότητα και οξυδέρκεια, με μια σοφία που μοιάζει να έρχεται από άλλο χρόνο – ή από παιδική ηλικία που δεν χάθηκε ποτέ.   Μέσα στον ζεστό, φιλόξενο χώρο της Γκαλερί του Μικρού Μήκους, η Μαρία Ελισάβετ δεν έστησε απλώς έναν μπερντέ. Άνοιξε ένα πέρασμα. Μας ταξίδεψε πίσω στην ανεμελιά της παιδικής μας ηλικίας, όχι σαν νοσταλγία, αλλά σαν μνήμη ζωντανή. Έφερε στο φως τις σκιές των εσώτερων φόβων μας, κ...

        Mirror – Ένας Λαβύρινθος Αντικατοπτρισμών και Εμπειρίας (Κριτικό σημείωμα για το Mycelium Art-web) Υπάρχουν παραστάσεις που παρακολουθείς, και υπάρχουν παραστάσεις που σε απορροφούν , που σε τοποθετούν μέσα στον κόσμο τους και σου ζητούν να χαθείς. Το Mirror της Die Wolke Art Group ήταν μια τέτοια εμπειρία: ένα ανοιχτό, συμπεριληπτικό σύμπαν , όπου η κάθε παρουσία – θεατή ή περφόρμερ – υφαίνει το δικό της νήμα πλοήγησης στον λαβύρινθο του αντικατοπτρισμού . Η τοπολογία της περφόρμανς αποτέλεσε ένα από τα πιο δυνατά της στοιχεία. Το γεγονός ότι δεν υπήρχαν καθορισμένες θέσεις και ότι το κοινό μπορούσε να περιφέρεται στον χώρο, να επιλέγει τη δική του γωνία θέασης, να καθορίζει το δικό του ρυθμό πρόσληψης, με έκανε πολύ χαρούμενη . Είναι μια προσέγγιση που δουλεύω κι εγώ τον τελευταίο καιρό: μια πολυπρισματική θέαση που δεν εγκλωβίζεται σε μία οπτική, αλλά προσκαλεί το σώμα και την αντίληψη σε μια εμπειρία διαρκούς μετακίνησης . Το εικαστικό πλαίσ...